SÜNNETİMİZSÜNNET VE HADİS KÜTÜPHANESİ
Sünen-i Tirmizî › Kitâb 15 · Rasûlullah'tan Hükümler (Ahkâm) › Bâb 14Konum
KİTÂBLAR (49)
  1. 1Tahâret148
  2. 2Namaz302
  3. 3Vitir35
  4. 4Cuma Günü42
  5. 5İki Bayram14
  6. 6Yolculuk73
  7. 7Zekât65
  8. 8Oruç127
  9. 9Hac157
  10. 10Cenâzeler115
  11. 11Nikâh67
  12. 12Süt Emzirme29
  13. 13Talâk ve Lân31
  14. 14Ticâret117
  15. 15Rasûlullah'tan Hükümler (Ahkâm)64
  16. 16Diyet35
  17. 17Had Cezâları45
  18. 18Av28
  19. 19Kurbanlar29
  20. 20Adaklar ve Yeminler23
  21. 21Seriyyeler (Askerî Seferler)68
  22. 22Cihâdın Fazîleti51
  23. 23Cihâd48
  24. 24Elbise66
  25. 25Yiyecekler73
  26. 26İçecekler36
  27. 27Birr ve Sıla141
  28. 28Tıp54
  29. 29Mîrâs26
  30. 30Vasiyyetler9
  31. 31Velâ ve Hibeler8
  32. 32Kader26
  33. 33Fitneler112
  34. 34Rüyâlar25
  35. 35Şâhitlikler9
  36. 36Zühd111
  37. 37Kıyâmet, Rikâk ve Vera' Vasıfları108
  38. 38Cennetin Vasıfları51
  39. 39Cehennemin Vasıfları34
  40. 40Îmân39
  41. 41İlim43
  42. 42İzin İstemek47
  43. 43Âdâb136
  44. 44Misaller17
  45. 45Kur'ân'ın Fazîletleri52
  46. 46Kıraat23
  47. 47Tefsîr422
  48. 48Dualar244
  49. 49Fazîletler (Menâkıb)351
BÂBLAR — Rasûlullah'tan Hükümler (Ahkâm) (41)
  1. 1بَابُ مَا جَاءَ عَنْ رَسُولِ اللهِ ﷺ فِي الْقَاضِي
  2. 2بَابُ مَا جَاءَ فِي الْقَاضِي يُصِيبُ وَيُخْطِئُ
  3. 3بَابُ مَا جَاءَ فِي الْقَاضِي كَيْفَ يَقْضِي
  4. 4بَابُ مَا جَاءَ فِي الْإِمَامِ الْعَادِلِ
  5. 5بَابُ مَا جَاءَ فِي الْقَاضِي لَا يَقْضِي بَيْنَ الْخَصْمَيْنِ حَتَّى يَسْمَعَ كَلَامَهُمَا
  6. 6بَابُ مَا جَاءَ فِي إِمَامِ الرَّعِيَّةِ
  7. 7بَابُ مَا جَاءَ لَا يَقْضِي الْقَاضِي وَهُوَ غَضْبَانُ
  8. 8بَابُ مَا جَاءَ فِي هَدَايَا الْأُمَرَاءِ
  9. 9بَابُ مَا جَاءَ فِي الرَّاشِي وَالْمُرْتَشِي فِي الْحُكْمِ
  10. 10بَابُ مَا جَاءَ فِي قَبُولِ الْهَدِيَّةِ وَإِجَابَةِ الدَّعْوَةِ
  11. 11بَابُ مَا جَاءَ فِي التَّشْدِيدِ عَلَى مَنْ يُقْضَى لَهُ بِشَيْءٍ، لَيْسَ لَهُ أَنْ يَأْخُذَهُ
  12. 12بَابُ مَا جَاءَ فِي أَنَّ الْبَيِّنَةَ عَلَى الْمُدَّعِي وَالْيَمِينَ عَلَى الْمُدَّعَى عَلَيْهِ
  13. 13بَابُ مَا جَاءَ فِي الْيَمِينِ مَعَ الشَّاهِدِ
  14. 14بَابُ مَا جَاءَ فِي الْعَبْدِ يَكُونُ بَيْنَ الرَّجُلَيْنِ فَيُعْتِقُ أَحَدُهُمَا نَصِيبَهُ
  15. 15بَابُ مَا جَاءَ فِي الْعُمْرَى
  16. 16بَابُ مَا جَاءَ فِي الرُّقْبَى
  17. 17بَابُ مَا ذُكِرَ عَنْ رَسُولِ اللهِ ﷺ فِي الصُّلْحِ بَيْنَ النَّاسِ
  18. 18بَابُ مَا جَاءَ فِي الرَّجُلِ يَضَعُ عَلَى حَائِطِ جَارِهِ خَشَبًا
  19. 19بَابُ مَا جَاءَ أَنَّ الْيَمِينَ عَلَى مَا يُصَدِّقُهُ صَاحِبُهُ
  20. 20بَابُ مَا جَاءَ فِي الطَّرِيقِ إِذَا اخْتُلِفَ فِيهِ كَمْ يُجْعَلُ
  21. 21بَابُ مَا جَاءَ فِي تَخْيِيرِ الْغُلَامِ بَيْنَ أَبَوَيْهِ إِذَا افْتَرَقَا
  22. 22بَابُ مَا جَاءَ أَنَّ الْوَالِدَ يَأْخُذُ مِنْ مَالِ وَلَدِهِ
  23. 23بَابُ مَا جَاءَ فِيمَنْ يُكْسَرُ لَهُ الشَّيْءُ، مَا يُحْكَمُ لَهُ مِنْ مَالِ الْكَاسِرِ
  24. 24بَابُ مَا جَاءَ فِي حَدِّ بُلُوغِ الرَّجُلِ وَالْمَرْأَةِ
  25. 25بَابٌ فِيمَنْ تَزَوَّجَ امْرَأَةَ أَبِيهِ
  26. 26بَابُ مَا جَاءَ فِي الرَّجُلَيْنِ يَكُونُ أَحَدُهُمَا أَسْفَلَ مِنَ الْآخَرِ فِي الْمَاءِ
  27. 27بَابُ مَا جَاءَ فِيمَنْ يُعْتِقُ مَمَالِيكَهُ عِنْدَ مَوْتِهِ، وَلَيْسَ لَهُ مَالٌ غَيْرُهُمْ
  28. 28بَابُ مَا جَاءَ فِيمَنْ زَرَعَ فِي أَرْضِ قَوْمٍ بِغَيْرِ إِذْنِهِمْ
  29. 29بَابُ مَا جَاءَ فِي النُّحْلِ وَالتَّسْوِيَةِ بَيْنَ الْوَلَدِ
  30. 30بَابُ مَا جَاءَ فِي الشُّفْعَةِ
  31. 31بَابُ مَا جَاءَ فِي الشُّفْعَةِ لِلْغَائِبِ
  32. 32بَابُ مَا جَاءَ إِذَا حُدَّتِ الْحُدُودُ وَوَقَعَتِ السِّهَامُ فَلَا شُفْعَةَ
  33. 33بَابُ مَا جَاءَ أَنَّ الشَّرِيكَ شَفِيعٌ
  34. 34بَابُ مَا جَاءَ فِي اللُّقَطَةِ وَضَالَّةِ الْإِبِلِ وَالْغَنَمِ
  35. 35بَابٌ فِي الْوَقْفِ
  36. 36بَابُ مَا جَاءَ فِي: الْعَجْمَاءُ جَرْحُهَا جُبَارٌ
  37. 37بَابُ مَا ذُكِرَ فِي إِحْيَاءِ أَرْضِ الْمَوَاتِ
  38. 38بَابُ مَا جَاءَ فِي الْقَطَائِعِ
  39. 39بَابُ مَا جَاءَ فِي فَضْلِ الْغَرْسِ
  40. 40بَابُ مَا ذُكِرَ فِي الْمُزَارَعَةِ
  41. 41بَابٌ: مِنَ الْمُزَارَعَةِ

Sünen-i Tirmizî 1348

Rasûlullah'tan Hükümler (Ahkâm)
Sahih (el-Elbânî)
BÂB (14)
بَابُ مَا جَاءَ فِي الْعَبْدِ يَكُونُ بَيْنَ الرَّجُلَيْنِ فَيُعْتِقُ أَحَدُهُمَا نَصِيبَهُ

Muhammed b. Beşşâr, Yahya b. Saîd’den, Saîd b. ebî Arûbe’den bu hadisin benzerini bize aktarmıştır ve bu rivâyette Şakîsan (hisseni) demiştir. Bu hadis hasen sahihtir. Ebban b. Yezîd de Katâde’den aynı şekilde Saîd b. ebî Arûbe’nin rivâyeti gibi rivâyet etmiştir. Şu’be bu hadisi Katâde’den rivâyet ederek Siaye (kölenin çalıştırılıp kendi parasını ödemesi) konusunu zikretmedi. Sûfyân es Sevrî, Küfeliler ve İshâk bu şekilde düşünmektedirler. Kimi ilim adamları ise şöyle demektedirler: “Köle iki kişi arasında ortak olup onlardan biri kendi payını azat ettiği vakit şayet malı varsa ortağının hissesini de ödeyerek köleyi kendi malından azat etmiş olur. Eğer malı yoksa köle azat ettiği kadar kısmen azat edilmiş olur ve siaya (çalıştırılıp parasını kendisine ödettirme) yapılmaz. Bazı ilim adamları İbn Ömer’den rivâyet olunan bir hadise dayanarak böyle söylerler. Medînelilerin görüşü de böyledir. Mâlik b. Enes, Şâfii, Ahmed ve İshâk ta aynı kanaattedirler

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ خَشْرَمٍ، أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي عَرُوبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ النَّضْرِ بْنِ أَنَسٍ، عَنْ بَشِيرِ بْنِ نَهِيكٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَنْ أَعْتَقَ نَصِيبًا - أَوْ قَالَ شِقْصًا فِي مَمْلُوكٍ فَخَلاَصُهُ فِي مَالِهِ إِنْ كَانَ لَهُ مَالٌ فَإِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ مَالٌ قُوِّمَ قِيمَةَ عَدْلٍ ثُمَّ يُسْتَسْعَى فِي نَصِيبِ الَّذِي لَمْ يُعْتِقْ غَيْرَ مَشْقُوقٍ عَلَيْهِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو ‏.‏ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي عَرُوبَةَ، نَحْوَهُ وَقَالَ ‏"‏ شَقِيصًا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏ وَهَكَذَا رَوَى أَبَانُ بْنُ يَزِيدَ، عَنْ قَتَادَةَ، مِثْلَ رِوَايَةِ سَعِيدِ بْنِ أَبِي عَرُوبَةَ ‏.‏ وَرَوَى شُعْبَةُ، هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ قَتَادَةَ، وَلَمْ يَذْكُرْ فِيهِ أَمْرَ السِّعَايَةِ ‏.‏ وَاخْتَلَفَ أَهْلُ الْعِلْمِ فِي السِّعَايَةِ فَرَأَى بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ السِّعَايَةَ فِي هَذَا ‏.‏ وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَأَهْلِ الْكُوفَةِ وَبِهِ يَقُولُ إِسْحَاقُ ‏.‏ وَقَدْ قَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ إِذَا كَانَ الْعَبْدُ بَيْنَ الرَّجُلَيْنِ فَأَعْتَقَ أَحَدُهُمَا نَصِيبَهُ فَإِنْ كَانَ لَهُ مَالٌ غَرِمَ نَصِيبَ صَاحِبِهِ وَعَتَقَ الْعَبْدَ مِنْ مَالِهِ وَإِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ مَالٌ عَتَقَ مِنَ الْعَبْدِ مَا عَتَقَ وَلاَ يُسْتَسْعَى ‏.‏ وَقَالُوا بِمَا رُوِيَ عَنِ ابْنِ عُمَرَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ وَهَذَا قَوْلُ أَهْلِ الْمَدِينَةِ وَبِهِ يَقُولُ مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ وَالشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ ‏.‏
KAYNAK
Sünen-i Tirmizî, Kitâb 15 (Rasûlullah'tan Hükümler (Ahkâm)), Bâb 14, Hadis no. 1348
HADİSİN DERECESİ
Sahih(Ahmed Şâkir)
Sahih(el-Elbânî)
Hasen-Sahih(Beşşâr Avvâd Ma'rûf)
Sahih (muttefekun aleyh)(Zübeyr Alî Zâî)
sunnetimiz.com/tirmizi:1348