SÜNNETİMİZSÜNNET VE HADİS KÜTÜPHANESİ
Sünen-i Tirmizî › Kitâb 20 · Adaklar ve Yeminler › Bâb 6Konum
KİTÂBLAR (49)
  1. 1Tahâret148
  2. 2Namaz302
  3. 3Vitir35
  4. 4Cuma Günü42
  5. 5İki Bayram14
  6. 6Yolculuk73
  7. 7Zekât65
  8. 8Oruç127
  9. 9Hac157
  10. 10Cenâzeler115
  11. 11Nikâh67
  12. 12Süt Emzirme29
  13. 13Talâk ve Lân31
  14. 14Ticâret117
  15. 15Rasûlullah'tan Hükümler (Ahkâm)64
  16. 16Diyet35
  17. 17Had Cezâları45
  18. 18Av28
  19. 19Kurbanlar29
  20. 20Adaklar ve Yeminler23
  21. 21Seriyyeler (Askerî Seferler)68
  22. 22Cihâdın Fazîleti51
  23. 23Cihâd48
  24. 24Elbise66
  25. 25Yiyecekler73
  26. 26İçecekler36
  27. 27Birr ve Sıla141
  28. 28Tıp54
  29. 29Mîrâs26
  30. 30Vasiyyetler9
  31. 31Velâ ve Hibeler8
  32. 32Kader26
  33. 33Fitneler112
  34. 34Rüyâlar25
  35. 35Şâhitlikler9
  36. 36Zühd111
  37. 37Kıyâmet, Rikâk ve Vera' Vasıfları108
  38. 38Cennetin Vasıfları51
  39. 39Cehennemin Vasıfları34
  40. 40Îmân39
  41. 41İlim43
  42. 42İzin İstemek47
  43. 43Âdâb136
  44. 44Misaller17
  45. 45Kur'ân'ın Fazîletleri52
  46. 46Kıraat23
  47. 47Tefsîr422
  48. 48Dualar244
  49. 49Fazîletler (Menâkıb)351
BÂBLAR — Adaklar ve Yeminler (19)
  1. 1بَابُ مَا جَاءَ عَنْ رَسُولِ اللهِ ﷺ أَنْ لَا نَذْرَ فِي مَعْصِيَةٍ
  2. 2بَابُ مَا جَاءَ لَا نَذْرَ فِيمَا لَا يَمْلِكُ ابْنُ آدَمَ
  3. 3بَابُ مَا جَاءَ فِي كَفَّارَةِ النَّذْرِ إِذَا لَمْ يُسَمَّ
  4. 4بَابُ مَا جَاءَ فِيمَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ فَرَأَى غَيْرَهَا خَيْرًا مِنْهَا
  5. 5بَابُ مَا جَاءَ فِي الْكَفَّارَةِ قَبْلَ الْحِنْثِ
  6. 6بَابُ مَا جَاءَ فِي الِاسْتِثْنَاءِ فِي الْيَمِينِ
  7. 7بَابُ مَا جَاءَ فِي كَرَاهِيَةِ الْحَلِفِ بِغَيْرِ اللهِ
  8. 8بَابُ مَا جَاءَ أَنَّ مَنْ حَلَفَ بِغَيْرِ اللهِ فَقَدْ أَشْرَكَ
  9. 9(١٠) بَابُ مَا جَاءَ فِيمَنْ يَحْلِفُ بِالشَّيْءِ وَلَا يَسْتَطِيعُ
  10. 10بَابٌ فِي كَرَاهِيَةِ النَّذْرِ
  11. 11بَابُ مَا جَاءَ فِي وَفَاءِ النَّذْرِ
  12. 12بَابُ مَا جَاءَ كَيْفَ كَانَ يَمِينُ النَّبِيِّ ﷺ
  13. 13بَابُ مَا جَاءَ فِي ثَوَابِ مَنْ أَعْتَقَ رَقَبَةً
  14. 14بَابُ مَا جَاءَ فِي الرَّجُلِ يَلْطِمُ خَادِمَهُ
  15. 15بَابُ مَا جَاءَ فِي كَرَاهِيَةِ الْحَلِفِ بِغَيْرِ مِلَّةِ الْإِسْلَامِ
  16. 16بَابٌ
  17. 17بَابٌ
  18. 18بَابُ مَا جَاءَ فِي قَضَاءِ النَّذْرِ عَنِ الْمَيِّتِ
  19. 19بَابُ مَا جَاءَ فِي فَضْلِ مَنْ أَعْتَقَ

Sünen-i Tirmizî 1531

Adaklar ve Yeminler
Sahih (el-Elbânî)
BÂB (6)
بَابُ مَا جَاءَ فِي الِاسْتِثْنَاءِ فِي الْيَمِينِ

Ebû Hüreyre (radıyallahü anh)’den rivâyete göre, Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem) şöyle buyurmuştur: “Her kim bir şeyi yapmamaya veya yapmaya yemin ederse sonra da yeminini bozmayı daha hayırlı bulursa yeminin yerine keffâret ödesin ve yemin ettiği şeyi yapsın.” (Müslim, Eyman: 3; Nesai, Eyman: 14) Bu konuda Ümmü Seleme’den de hadis rivâyet edilmiştir. Ebû Hüreyre hadisi hasen sahihtir. Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem)’in ashabından ve başkalarından bazı ilim adamlarının uygulaması bu hadise göredir. Yemini bozmadan önce keffâret ödemek caizdir. Mâlik, Şâfii, Ahmed ve İshâk bu görüştedir. Bazı ilim adamları ise şöyle derler: Yeminini bozduktan sonra keffâret ödemesi daha uygundur demektedirler. Sûfyân es Sevrî diyor ki: Yemini bozduktan sonra keffâret ödemesi bana göre daha hoştur. Yemini bozmadan önce keffaretini öderse bu da yeterlidir

حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ، حَدَّثَنِي أَبِي وَحَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ فَقَالَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ فَقَدِ اسْتَثْنَى فَلاَ حِنْثَ عَلَيْهِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ ابْنِ عُمَرَ حَدِيثٌ حَسَنٌ ‏.‏ وَقَدْ رَوَاهُ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ وَغَيْرُهُ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ مَوْقُوفًا ‏.‏ وَهَكَذَا رُوِيَ عَنْ سَالِمٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ رضى الله عنهما مَوْقُوفًا ‏.‏ وَلاَ نَعْلَمُ أَحَدًا رَفَعَهُ غَيْرَ أَيُّوبَ السَّخْتِيَانِيِّ وَقَالَ إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَكَانَ أَيُّوبُ أَحْيَانًا يَرْفَعُهُ وَأَحْيَانًا لاَ يَرْفَعُهُ ‏.‏ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَغَيْرِهِمْ أَنَّ الاِسْتِثْنَاءَ إِذَا كَانَ مَوْصُولاً بِالْيَمِينِ فَلاَ حِنْثَ عَلَيْهِ وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَالأَوْزَاعِيِّ وَمَالِكِ بْنِ أَنَسٍ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُبَارَكِ وَالشَّافِعِيِّ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَاقَ ‏.‏
KAYNAK
Sünen-i Tirmizî, Kitâb 20 (Adaklar ve Yeminler), Bâb 6, Hadis no. 1531
HADİSİN DERECESİ
Sahih(Ahmed Şâkir)
Sahih(el-Elbânî)
Sahih (isnâdı)(Zübeyr Alî Zâî)
sunnetimiz.com/tirmizi:1531