SÜNNETİMİZSÜNNET VE HADİS KÜTÜPHANESİ
el-Lü'lü' ve'l-Mercân › Kitâb 24 · Mîrâs (Ferâiz) › Bâb 4Konum
KİTÂBLAR (54)
  1. 1Mukaddime4
  2. 2Îmân129
  3. 3Tahâret34
  4. 4Hayız45
  5. 5Namaz85
  6. 6Mescidler ve Namaz Yerleri97
  7. 7Yolcu Namazı ve Kısaltılması87
  8. 8Cuma18
  9. 9Bayram Namazları4
  10. 10Yağmur Duası (İstiskâ)4
  11. 11Küsûf (Tutulma)11
  12. 12Cenâzeler36
  13. 13Zekât84
  14. 14Oruç75
  15. 15İtikâf4
  16. 16Hac153
  17. 17Nikâh29
  18. 18Süt Emzirme20
  19. 19Talâk19
  20. 21Köle Azâdı8
  21. 22Alım Satım34
  22. 23Müsâkât42
  23. 24Mîrâs (Ferâiz)4
  24. 25Hibeler7
  25. 26Vasiyet8
  26. 27Adak5
  27. 28Yeminler17
  28. 29Kasâme, Kısas ve Diyetler12
  29. 30Had Cezâları16
  30. 31Yargı10
  31. 32Buluntu Mal (Lukata)4
  32. 33Cihâd ve Siyer64
  33. 34Emirlik (İmâret)61
  34. 35Av ve Kesilen Hayvanlar26
  35. 36Kurbanlar12
  36. 37İçecekler45
  37. 38Giyim ve Süslenme43
  38. 39Âdâb16
  39. 40Selâm53
  40. 41Sözlerde Edep5
  41. 43Rüya7
  42. 44Fazîletler72
  43. 45Sahâbenin Fazîletleri113
  44. 46İyilik, Sıla-i Rahim ve Âdâb43
  45. 47Kader10
  46. 48İlim8
  47. 49Zikir, Dua, Tövbe ve İstiğfâr33
  48. 50Tövbe19
  49. 51Münâfıkların Vasıfları8
  50. 52Kıyamet, Cennet ve Cehennem20
  51. 53Cennet ve Nimetleri30
  52. 54Fitneler ve Kıyamet Alâmetleri36
  53. 55Zühd ve Rikâk17
  54. 56Tefsîr4
BÂBLAR — Mîrâs (Ferâiz) (4)
  1. 1Farzları ehline verin, geriye kalan en yakın erkek akrabayaباب أَلْحِقُوا الْفَرَائِضَ بِأَهْلِهَا فَمَا بَقِيَ فَلأَوْلَى رَجُلٍ ذَكَرٍ
  2. 2Kelâle mirasıباب مِيرَاثِ الْكَلاَلَةِ
  3. 3İndirilen son âyet, kelâle âyetiباب آخِرِ آيَةٍ أُنْزِلَتْ آيَةُ الْكَلاَلَةِ
  4. 4Mal bırakan kimsenin mirası varislerinedirباب مَنْ تَرَكَ مَالاً فَلِوَرَثَتِهِ

el-Lü'lü' ve'l-Mercân 1044

Mîrâs (Ferâiz)
Sahih (muttefekun aleyh) (Muhammed Fuâd Abdülbâkî)
Bu eserin Türkçe çevirisi henüz hazırlanmadı; hadisler Arapça aslıyla okunabilir. Katkıda bulun
BÂB (4)
Mal bırakan kimsenin mirası varislerinedir
باب مَنْ تَرَكَ مَالاً فَلِوَرَثَتِهِ
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ عُقَيْلٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ؓ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ كَانَ يُؤْتَى بِالرَّجُلِ الْمُتَوَفَّى عَلَيْهِ الدَّيْنُ فَيَسْأَلُ هَلْ تَرَكَ لِدَيْنِهِ فَضْلاً فَإِنْ حُدِّثَ أَنَّهُ تَرَكَ لِدَيْنِهِ وَفَاءً صَلَّى وَإِلاَّ قَالَ لِلْمُسْلِمِينَ صَلُّوا عَلَى صَاحِبِكُمْ فَلَمَّا فَتَحَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْفُتُوحَ قَالَ أَنَا أَوْلَى بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ فَمَنْ تُوُفِّيَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ فَتَرَكَ دَيْنًا فَعَلَىَّ قَضَاؤُهُ وَمَنْ تَرَكَ مَالاً فَلِوَرَثَتِهِ
KAYNAK
el-Lü'lü' ve'l-Mercân, Kitâb 24 (Mîrâs (Ferâiz)), Bâb 4, Hadis no. 1044
HADİSİN DERECESİ
Sahih (muttefekun aleyh)(Muhammed Fuâd Abdülbâkî)
sunnetimiz.com/lulumercan:1044