حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ ، عَنْ أَبِيهِ قَالَ : شَهِدَ رَجُلٌ عِنْدَ عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَلَى شَهَادَةٍ ، فَقَالَ الْمَشْهُودُ عَلَيْهِ : إِنَّهُ لَا تُقْبَلُ شَهَادَتُهُ ، قَالَ : وَلِمَ ؟ قَالَ : لَا يُدْرَى [١]مَنْ أَبُوهُ ! قَالَ : ائْتِنِي بِشَاهِدٍ سِوَاهُ
Notunuz
Musannef İbn Ebî Şeybe, Kitâb 16 (كتاب البيوع والأقضية), Bâb 626, Hadis no. 23826