حَدَّثَنَا مَخْلَدُ بْنُ يَزِيدَ ، وَكَانَ ثِقَةً ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ عَطَاءٍ : أَنَّهُ سُئِلَ عَنْ رَجُلٍ وُجِعَ كَبِدُهُ ، فَنُعِتَ لَهُ أَنْ يُسْرَمَ [١]عَلَى كَبِدِهِ ، وَأَنْ يَشْرَبَ مِنْ دَمِهِ ، فَقَالَ : لَا بَأْسَ هِيَ ضَرُورَةٌ . قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ : قُلْتُ لَهُ : أَلَيْسَ الدَّمُ حَرَامًا ؟ قَالَ : ذَلِكَ مِنْ ضَرُورَةٍ
Notunuz
Musannef İbn Ebî Şeybe, Kitâb 17 (كتاب الطب), Bâb 55, Hadis no. 24178