SÜNNETİMİZSÜNNET VE HADİS KÜTÜPHANESİ
Sahih-i Müslim › Kitâb 38 · Edep ve Âdâb › Bâb 5Konum
KİTÂBLAR (56)
  1. ·Giriş (Mukaddime)35
  2. 1Îmân437
  3. 2Tahâret144
  4. 3Hayız157
  5. 4Namaz323
  6. 5Mescidler ve Namaz Yerleri406
  7. 6Namaz — Yolcular380
  8. 7Namaz — Cuma93
  9. 8Namaz — İki Bayram26
  10. 9Namaz — Yağmur19
  11. 10Namaz — Tutulmalar34
  12. 11Namaz — Cenâzeler140
  13. 12Zekât230
  14. 13Oruç285
  15. 14İ'tikâf11
  16. 15Hac604
  17. 16Nikâh169
  18. 17Süt Emzirme84
  19. 18Talâk91
  20. 19Lân (Mülâane)27
  21. 20Köle Azâdı31
  22. 21Alım Satım158
  23. 22Müsâkât (Ortakçılık)178
  24. 23Mîrâs Hükümleri23
  25. 24Hibeler41
  26. 25Vasiyyetler31
  27. 26Adaklar19
  28. 27Yeminler88
  29. 28Yeminler, Muhâribler, Kısas ve Diyet56
  30. 29Had Cezâları72
  31. 30Yargı ve Hükümler28
  32. 31Bulunmuş Mallar (Lukata)21
  33. 32Cihâd ve Seferler182
  34. 33İmâret (Yönetim)271
  35. 34Av, Kesim ve Yenilecek Şeyler92
  36. 35Kurbanlar61
  37. 36İçecekler258
  38. 37Elbise ve Süs200
  39. 38Edep ve Âdâb60
  40. 39Selâmlaşma216
  41. 40Doğru Kelime Kullanımı25
  42. 41Şiir10
  43. 42Rüyâlar41
  44. 43Fazîletler230
  45. 44Sahâbenin Fazîletleri331
  46. 45Birr, Sıla ve Güzel Ahlâk222
  47. 46Kader52
  48. 47İlim30
  49. 48Zikir, Dua, Tövbe ve İstiğfâr131
  50. 49Kalpleri Yumuşatan Rivayetler15
  51. 50Tövbe72
  52. 51Münâfıkların Vasıfları ve Hükümleri21
  53. 52Kıyâmet Günü, Cennet ve Cehennemin Vasıfları85
  54. 53Cennet, Nîmetleri ve Ehli104
  55. 54Fitneler ve Kıyâmet Alâmetleri180
  56. 55Zühd ve Kalplerin Yumuşaması99
  57. 56Tefsîr40
BÂBLAR — Edep ve Âdâb (10)
  1. 1بَاب: النَّهْيِ عَنِ التَّكَنِّي بِأَبِي الْقَاسِمِ، وَبَيَانِ مَا يُسْتَحَبُّ مِنَ الْأَسْمَاءِ
  2. 2بَاب: كَرَاهَةِ التَّسْمِيَةِ بِالْأَسْمَاءِ الْقَبِيحَةِ، وَبِنَافِعٍ وَنَحْوِهِ
  3. 3بَاب: اسْتِحْبَابِ تَغْيِيرِ الِاسْمِ الْقَبِيحِ إِلَى حَسَنٍ، وَتَغْيِيرِ اسْمِ بَرَّةَ إِلَى زَيْنَبَ وَجُوَيْرِيَةَ وَنَحْوِهِمَا
  4. 4بَاب: تَحْرِيمِ التَّسَمِّي بِمَلِكِ الْأَمْلَاكِ، وَبِمَلِكِ الْمُلُوكِ
  5. 5باب: استحباب تحنيك المولود عند ولا دته وَحَمْلِهِ إِلَى صَالِحٍ يُحَنِّكُهُ، وَجَوَازِ تَسْمِيَتِهِ يَوْمَ ولا دته، وَاسْتِحْبَابِ التَّسْمِيَةِ بِعَبْدِ اللَّهِ وَإِبْرَاهِيمَ وَسَائِرِ أَسْمَاءِ الْأَنْبِيَاءِ ﵈
  6. 6بَاب: جَوَازِ قَوْلِهِ لِغَيْرِ ابْنِهِ: يَا بُنَيَّ، وَاسْتِحْبَابِهِ لِلْمُلَاطَفَةِ
  7. 7بَاب: الِاسْتِئْذَانِ
  8. 8بَاب: كَرَاهَةِ قَوْلِ الْمُسْتَأْذِنِ أَنَا، إِذَا قِيلَ مَنْ هَذَا
  9. 9بَاب: تَحْرِيمِ النَّظَرِ فِي بَيْتِ غَيْرِهِ
  10. 10باب: نظر الفجأة

Sahih-i Müslim 5613

Edep ve Âdâb
Sahih (Müslim'in Sahîh'i)
BÂB (5)
باب: استحباب تحنيك المولود عند ولا دته وَحَمْلِهِ إِلَى صَالِحٍ يُحَنِّكُهُ، وَجَوَازِ تَسْمِيَتِهِ يَوْمَ ولا دته، وَاسْتِحْبَابِ التَّسْمِيَةِ بِعَبْدِ اللَّهِ وَإِبْرَاهِيمَ وَسَائِرِ أَسْمَاءِ الْأَنْبِيَاءِ ﵈

Bize Ebû Bekr b. Ebî Şeybe rivayet etti. (Dediki): Bize Yezîd b. Hârûn rivayet etti. (Dediki): Bize İbni Avn İbni Sîrîn'den, o da Enes b. Mâlik'den naklen haber verdi. Enes şöyle demiş: Ebu Talha'nın hasta bir oğlu vardı. Ebu Talha (bir haceti için) dışarı çıktı ve çocuk öldü. Ebu Talha döndüğü vakit: - Oğlum ne yapıyor? diye sordu. Ümmü Süleym: - O eskisinden daha sakindir, dedi. Ve oda akşam yemeğini yedi. Sonra Ümmü Süleym'e yakınlık etti. Bundan fariğ olunca Ümmü Süleym: — Çocuğu defnedin! dedi. Sabaha çıkınca Ebû Talha Resûlullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)'e gelerek (olanı) ona haber verdi. Resûlullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem): «Bu gece gelin güveyi oldunuz mu?» diye sordu. — Evet! cevâbını verdi. «Allahım Bunlara bereket ver!» diye dua etti. Sonra Ümmü Süleym bir oğlan doğurdu. Ebû Talha bana : — Bunu yüklen de Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)'e götür, dedi. Enes çocuğu Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)'e götürmüş. Ümmü Süleym onunla birkaç kuru hurma göndermişmiş. Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) çocuğu almış ve : «Enes'in yanında bir şey var mı?» diye sormuş. — Evet! Birkaç hurma var, demişler. Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) bu hurmaları alarak çiğnemiş. Sonra onları ağzından alarak çocuğun ağzına koymuş. Sonra tahnik yapmış ve çocuğa Abdullah ismini vermiş

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَخْبَرَنَا ابْنُ عَوْنٍ، عَنِ ابْنِ، سِيرِينَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كَانَ ابْنٌ لأَبِي طَلْحَةَ يَشْتَكِي فَخَرَجَ أَبُو طَلْحَةَ فَقُبِضَ الصَّبِيُّ فَلَمَّا رَجَعَ أَبُو طَلْحَةَ قَالَ مَا فَعَلَ ابْنِي قَالَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ هُوَ أَسْكَنُ مِمَّا كَانَ ‏.‏ فَقَرَّبَتْ إِلَيْهِ الْعَشَاءَ فَتَعَشَّى ثُمَّ أَصَابَ مِنْهَا فَلَمَّا فَرَغَ قَالَتْ وَارُوا الصَّبِيَّ ‏.‏ فَلَمَّا أَصْبَحَ أَبُو طَلْحَةَ أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرَهُ فَقَالَ ‏"‏ أَعْرَسْتُمُ اللَّيْلَةَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ نَعَمْ قَالَ ‏"‏ اللَّهُمَّ بَارِكْ لَهُمَا ‏"‏ ‏.‏ فَوَلَدَتْ غُلاَمًا فَقَالَ لِي أَبُو طَلْحَةَ احْمِلْهُ حَتَّى تَأْتِيَ بِهِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ فَأَتَى بِهِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَبَعَثَتْ مَعَهُ بِتَمَرَاتٍ فَأَخَذَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏"‏ أَمَعَهُ شَىْءٌ ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا نَعَمْ تَمَرَاتٌ ‏.‏ فَأَخَذَهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَمَضَغَهَا ثُمَّ أَخَذَهَا مِنْ فِيهِ فَجَعَلَهَا فِي فِي الصَّبِيِّ ثُمَّ حَنَّكَهُ وَسَمَّاهُ عَبْدَ اللَّهِ ‏.‏
KAYNAK
Sahih-i Müslim, Kitâb 38 (Edep ve Âdâb), Bâb 5, Hadis no. 5613
HADİSİN DERECESİ
Sahih(Müslim'in Sahîh'i)
sunnetimiz.com/muslim:5613