SÜNNETİMİZSÜNNET VE HADİS KÜTÜPHANESİ
Sünen-i İbn Mâce › Kitâb 13 · Hükümler (Ahkâm) › Bâb 1Konum
KİTÂBLAR (37)
  1. ·Sünnet (Mukaddime)266
  2. 1Tahâret ve Sünnetleri400
  3. 2Namaz39
  4. 3Ezan ve Sünnetleri29
  5. 4Mescidler ve Cemaatler68
  6. 5Namazın İkâmesi ve Sünnetleri630
  7. 6Cenâzeler205
  8. 7Oruç145
  9. 8Zekât62
  10. 9Nikâh171
  11. 10Talâk78
  12. 11Keffâretler47
  13. 12Ticâret171
  14. 13Hükümler (Ahkâm)67
  15. 14Hibeler15
  16. 15Sadakalar46
  17. 16Rehin53
  18. 17Şuf'a10
  19. 18Buluntu Mallar (Lukata)10
  20. 19Köle Azâdı20
  21. 20Had Cezâları82
  22. 21Diyet80
  23. 22Vasiyyetler24
  24. 23Mîrâs Payları34
  25. 24Cihâd129
  26. 25Hac Menâsiki238
  27. 26Kurbanlar42
  28. 27Kesim (Zebâih)38
  29. 28Av51
  30. 29Yiyecekler120
  31. 30İçecekler65
  32. 31Tıp114
  33. 32Elbise107
  34. 33Âdâb170
  35. 34Dua66
  36. 35Rüya Tabiri34
  37. 36Fitneler175
  38. 37Zühd242
BÂBLAR — Hükümler (Ahkâm) (33)
  1. 1بَابُ ذِكْرِ الْقُضَاةِ
  2. 2بَابُ التَّغْلِيظِ فِي الْحَيْفِ وَالرَّشْوَةِ
  3. 3بَابُ الْحَاكِمِ يَجْتَهِدُ فَيُصِيبُ الْحَقَّ
  4. 4بَابُ لَا يَحْكُمُ الْحَاكِمُ وَهُوَ غَضْبَانُ
  5. 5بَابُ قَضِيَّةِ الْحَاكِمِ لَا تُحِلُّ حَرَامًا وَلَا تُحَرِّمُ حَلَالًا
  6. 6بَابُ مَنِ ادَّعَى مَا لَيْسَ لَهُ وَخَاصَمَ فِيهِ
  7. 7بَابُ الْبَيِّنَةِ عَلَى الْمُدَّعِي، وَالْيَمِينِ عَلَى الْمُدَّعَى عَلَيْهِ
  8. 8بَابُ مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ فَاجِرَةٍ لِيَقْتَطِعَ بِهَا مَالًا
  9. 9بَابُ الْيَمِينِ عِنْدَ مَقَاطِعِ الْحُقُوقِ
  10. 10بَابٌ بِمَا يُسْتَحْلَفُ أَهْلُ الْكِتَابِ
  11. 11بَابُ الرَّجُلَانِ يَدَّعِيَانِ السِّلْعَةَ وَلَيْسَ بَيْنَهُمَا بَيِّنَةٌ
  12. 12بَابُ مَنْ سُرِقَ لَهُ شَيْءٌ فَوَجَدَهُ فِي يَدِ رَجُلٍ اشْتَرَاهُ
  13. 13بَابُ الْحُكْمِ فِيمَا أَفْسَدَتِ الْمَوَاشِي
  14. 14بَابُ الْحُكْمِ فِيمَنْ كَسَرَ شَيْئًا
  15. 15بَابُ الرَّجُلِ يَضَعُ خَشَبَةً عَلَى جِدَارِ جَارِهِ
  16. 16بَابٌ إِذَا تَشَاجَرُوا فِي قَدْرِ الطَّرِيقِ
  17. 17بَابُ مَنْ بَنَى فِي حَقِّهِ مَا يَضُرُّ بِجَارِهِ
  18. 18بَابُ الرَّجُلَانِ يُدْعَيَانِ فِي خُصٍّ
  19. 19بَابُ مَنِ اشْتَرَطَ الْخَلَاصَ
  20. 20بَابُ الْقَضَاءِ بِالْقُرْعَةِ
  21. 21بَابُ الْقَافَةِ
  22. 22بَابُ تَخْيِيرِ الصَّبِيِّ بَيْنَ أَبَوَيْهِ
  23. 23بَابُ الصُّلْحِ
  24. 24بَابُ الْحَجْرِ عَلَى مَنْ يُفْسِدُ مَالَهُ
  25. 25بَابُ تَفْلِيسِ الْمُعْدَمِ وَالْبَيْعِ عَلَيْهِ لِغُرَمَائِهِ
  26. 26بَابُ مَنْ وَجَدَ مَتَاعَهُ بِعَيْنِهِ عِنْدَ رَجُلٍ قَدْ أَفْلَسَ
  27. 27بَابُ كَرَاهِيَةِ الشَّهَادَةِ لِمَنْ لَمْ يَسْتَشْهِدْ
  28. 28بَابُ الرَّجُلِ عِنْدَهُ الشَّهَادَةُ لَا يَعْلَمُ بِهَا صَاحِبُهَا
  29. 29بَابُ الْإِشْهَادِ عَلَى الدُّيُونِ
  30. 30بَابُ مَنْ لَا تَجُوزُ شَهَادَتُهُ
  31. 31بَابُ الْقَضَاءِ بِالشَّاهِدِ وَالْيَمِينِ
  32. 32بَابُ شَهَادَةِ الزُّورِ
  33. 33بَابُ شَهَادَةِ أَهْلِ الْكِتَابِ بَعْضِهِمْ عَلَى بَعْضٍ

Sünen-i İbn Mâce 2310

Hükümler (Ahkâm)
Sahih (el-Elbânî)
BÂB (1)
بَابُ ذِكْرِ الْقُضَاةِ

Ali (bin Ebî Tâlib) (r.a.)'den; Şöyle demiştir: Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) beni Yemen'e (kadı olarak) gönderdi. (Beni göndereceği zaman) Ben: Yâ Resûlallah! Beni gönderiyorsun. Halbuki ben (tecrübesiz) bir gencim, onlar arasında hükümler vereceğim, hüküm nedir, bilmem? dedim. Ali demiştir ki: Bunun üzerine Resul-i Ekrem (Sallallahu Aleyhi ve Sellem), mübarek elini göğsüme vurdu, sonra: «Allahımt Bunun kalbine (hakkaniyetle hüküm etmek) hidâyetini ver ve dilini (doğru sözlülük üzerine) sabit kıl» buyurdu. Ali demiştir ki: Bu duadan sonra iki kişi arasında hüküm vermek hususunda hiç bir tereddüd duymadım. Not: Zevaid'de şöyle denilmiştir: Bunun senedindeki raviler sika zatlardır. Fakat sened munkatidir, Ebü Hatim: İsmi Said bin Feyrüz olan ravi Ebü'l-Bahteri, Ali (r.a.)'den hadis işitmemiş ve O'nun zamanına da yetişmemiş, demiştir, Sindi: Ben diyorum ki: Ali'nin bu hadisini Ebü Davüd, başka bir senedle rivayet etmiştir. Zevaid yazarı buradaki senedin değişikliğine bakarak bu hadisi Zevaid türünden saymış olabilir. Diğer tahric: Bu hadisi Ebu Davud başka bir senedIe yine Ali (r.a.)'den, merfu olarak rivayet etmiştir. el-Münziri'nin dediğine göre Tirmizi de bunu kısa bir metinle rivayet etmiştir

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا يَعْلَى، وَأَبُو مُعَاوِيَةَ عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، عَنْ أَبِي الْبَخْتَرِيِّ، عَنْ عَلِيٍّ، قَالَ بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى الْيَمَنِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ تَبْعَثُنِي وَأَنَا شَابٌّ أَقْضِي بَيْنَهُمْ وَلاَ أَدْرِي مَا الْقَضَاءُ قَالَ فَضَرَبَ فِي صَدْرِي بِيَدِهِ ثُمَّ قَالَ ‏ "‏ اللَّهُمَّ اهْدِ قَلْبَهُ وَثَبِّتْ لِسَانَهُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَمَا شَكَكْتُ بَعْدُ فِي قَضَاءٍ بَيْنَ اثْنَيْنِ ‏.‏
KAYNAK
Sünen-i İbn Mâce, Kitâb 13 (Hükümler (Ahkâm)), Bâb 1, Hadis no. 2310
HADİSİN DERECESİ
Sahih(el-Elbânî)
Sahih(Muhammed Fuâd Abdülbâkî)
Sahih(Şuayb el-Arnaût)
Zayıf(Zübeyr Alî Zâî)
sunnetimiz.com/ibnmace:2310