Ömer İbnü’l–Hattâb radıyallahu anh şöyle dedi: “(Bir keresinde) Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem ’e (ayrı düştüğü) çocuğuna duyduğu özlemden dolayı rastladığı her çocuğu kucaklayan, göğsüne bastırıp emziren bir kadının da aralarında bulunduğu bir esir grubunu getirdiler. Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem çevresindekilere (o kadını işaretle): – “Bu kadının çocuğunu ateşe atacağına ihtimal verir misiniz?” diye sordu. – Aslâ, atmaz! dedik.
وعن عمر بن الخطاب، رضي الله عنه ، قال: قدم رسول الله ، صلى الله عليه وسلم، بسبي، فإذا امرأة من السبي تسعى، إذ وجدت صبياً في السبي أخذته، فألزقته ببطنها، فأرضعته، فقال رسول الله، صلى الله عليه وسلم: “أترون هذه المرأة طارحة ولدها في النار؟” قلنا لا والله . قال:
"لله أرحم بعباده من هذه الأم بولدها" ((متفق عليه))