SÜNNETİMİZSÜNNET VE HADİS KÜTÜPHANESİ
es-Sünenü'l-Kübrâ › Kitâb 24 · Gasp › Bâb 9Konum
BÂBLAR — Gasp (11)
  1. 1Gasbın ve başkalarının mallarını haksız yere almanın haram olmasıبابُ تَحريمِ الغَصبِ وأخذِ أموالِ النّاسِ بغَيِر حَقٍّ
  2. 2Mazluma yardım etme ve zalimin elini tutma imkânı olduğundaبابُ نَصرِ المَظلومِ والأخذِ على يَدِ الظّالِمِ عِندَ الإِمكانِ
  3. 3Gasbedilen malın geri verilmesi, eğer duruyorsaبابُ رَدِّ المَغصوبِ إذا كان باقيًا
  4. 4Gasbedilen malın bedelinin veya benzerinin geri verilmesi, eğer gasbeden tarafından yok edilmişse veya elinde telef olmuşsaبابُ رَدِّ قيمَتِه إن كان مِن ذَواتِ القيَمِ أو رَدِّ مِثلِه إن كان مِن ذَواتِ الأمثالِ، إذا أتلَفَه الغاصِبُ أو تَلِفَ فى يَدَيهِ
  5. 5Kimsenin, kendisine karşı işlenen bir suçtan dolayı bir şey elde edememesi, ancak kendisi ve mal sahibi isterseبابَّ: لا يَملِكُ أحَدَّ بالجِنايَةِ شَيئًا جَنَى عَلَيه، إلا أن يَشاءَ هو والمالِكُ
  6. 6Arazilerin gasbı konusunda şiddetli uyarı ve gasbın tazminiبابُ التَّشديدِ فى غَصْبِ الأراضِى، وتَضمينِها بالغَصبِ
  7. 7Zalim bir damarın hakkı yokturبابٌ: لَيسَ لِعِرقٍ ظالِمٍ حَقٌّ
  8. 8Bir tahtayı gasbedip gemiye koyan veya üzerine duvar ören kimseبابُ مَن غَصَبَ لَوحًا فأدخَلَه فى سَفينَةٍ أو بَنَى عَلَيه جِدارًا
  9. 9Bir cariyeyi gasbedip satan ve sonra cariyenin sahibi gelen kimseبابُ مَن غَصَبَ جاريَةً فباعَها ثُمَّ جاءَ رَبُّ الجاريَةِ
  10. 10Domuz öldüren veya haç veya tambur kıran kimseبابُ مَن قَتلَ خِنزيرًا أو كَسَرَ صَليبًا أو طُنبورًا
  11. 11Kullanılması helal olmayan içki ve benzerlerini döken ve kaplarını kıran kimseبابُ مَن أراقَ ما لا يَحِلُّ الانتِفاعُ به مِنَ الخَمرِ وغَيرِها وكَسَرَ وِعاءَها

es-Sünenü'l-Kübrâ 11658

Gasp
Bu eserin Türkçe çevirisi henüz hazırlanmadı; hadisler Arapça aslıyla okunabilir. Katkıda bulun
BÂB (9)
Bir cariyeyi gasbedip satan ve sonra cariyenin sahibi gelen kimse
بابُ مَن غَصَبَ جاريَةً فباعَها ثُمَّ جاءَ رَبُّ الجاريَةِ
قال: وحَدَّثَنا سعيدٌ، حدثنا هُشَيمٌ، أخبرَنا إسماعيلُ بنُ سالِمٍ قال: سَمِعتُ الشَّعبِىَّ يقولُ: لَيسَ الخَلاصُ بشَئٍ، مَن باعَ ما لا يَملِكُ فهو لِصاحِبِه، ويَتبَعُ المُشتَرِى البائعَ بما أعطاه، ولَيسَ على البائعِ أكثَرُ مِن أن يَرُدَّ ما أخَذَ، ولا يُؤخَذُ بغَيرِهِ. ورُوِّينا مِن وجهٍ آخَرَ عن الشَّعبِىِّ، عن شُرَيحٍ أنَّه قال: مَن شَرَطَ الخَلاصَ فهو أحمَقُ، سَلَّمْ ما بعتَ أو رُدَّ ما أخَذتَ، لَيسَ الخَلاصُ بشَئٍ. قال الشيخُ: وقَولُ علىٍّ: ويُؤخَذُ البائعُ بالخَلاصِ. يُريدُ - واللَّهُ أعلمُ -: بالثَّمَنِ وقيمَةِ الوَلَدِ. فيَكونُ موافِقًا لِقَولِ مَن بَعدَه، وما رُوَّينا فى الحديثِ عن سَمُرَةَ عن النَّبِىَّ ﷺ.
KAYNAK
es-Sünenü'l-Kübrâ, Kitâb 24 (Gasp), Bâb 9, Hadis no. 11658
sunnetimiz.com/beyhaki:11658