Sünen-i Nesâî 4029

Enes (radıyallahü anh)’ten rivâyete göre, Ureyne kabilesinden bir gurup insan geldi ve Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem)’in yanında kaldılar. Medine havasından rahatsız olduklarında “Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem) onlara Medine dışındaki develerin bulundukları yayla bölgesine çıkmalarını ve develerin sütlerinden içerek sıhhat bulmalarını önerdi. Böylece Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem)’in Medine dışındaki develerin ağıllarına gittiler. Orada sıhhat bulunca İslâm’dan dönüp irtidat ettiler. Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem)’in çobanını öldürüp develeri alıp kaçtılar. Müslümanlara savaş açmak üzere muharib toplumlara iltica ettiler. Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem)’de onların getirilmesini emretti ve gelince ellerini, ayaklarını kestirip gözlerini oydurdu.” (Ebû Davud, Hudud: 3; Buhârî, Tefsir: 104)