Sünen-i Nesâî 5438

Ukbe b. Âmir (radıyallahü anh)’den rivâyete göre, şöyle demiştir: Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) ile birlikte yürüyordum. Bir ara bana: “Ey Ukbe oku” dedi. Ben de: “Ne okuyayım Allah'ın Rasûlü !” dedim. Biraz sustu. Sonra yine: “Ey Ukbe oku!” dedi. Ben: “Ne okuyayım Ey Allah'ın Rasûlü ” dedim. Yine biraz sustu. Bu sefer ben: “Allah’ım onu tekrar ettir diye dua ettim. Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) hemen: “ Ukbe oku” dedi. Ben de: “Ne okuyayım? Ey Allah'ın Rasûlü !” dedim. “ Felâk sûresini oku” buyurdu. Ben de sonuna kadar okudum. Daha sonra: “Yine oku” buyurdu. Ben de: “Ne okuyayım Ey Allah'ın Rasûlü deyince, “ Nâs sûresini oku” dedi. Ben de sonuna kadar okudum sonra Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Hiçbir kimse bu sûrelerin bir benzeriyle ne Allah’tan bir dilek dilemiştir. Ne de bir şeyden Allah’a sığınmıştır.” ( Tirmizî , Fedailü’l : Kur’an : 12; Dârimi , Fedailü’l Kur’an : 12)