Şekel b. Humeyd (radıyallahü anh) babasından rivâyetle şöyle demiştir: “Ey Allah'ın Rasûlü ! Bana faydası olacak bir dua öğretir misin?” dedim. O da: “Allah’ım! Bana afiyet ver, gözümün şerrinden, kulağımın şerrinden, dilimin şerrinden, kalbimin şerrinden, menimin şerrinden Sana sığınırım. (Yani tenasül organımın şerrinden) de” buyurdu. ( Tirmizî , Deavat : 74; Ebû Davud , Salat : 367)
أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ بْنُ وَكِيعِ بْنِ الْجَرَّاحِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ سَعْدِ بْنِ أَوْسٍ، عَنْ بِلاَلِ بْنِ يَحْيَى، عَنْ شُتَيْرِ بْنِ شَكَلِ بْنِ حُمَيْدٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ عَلِّمْنِي دُعَاءً أَنْتَفِعُ بِهِ . قَالَ " قُلِ اللَّهُمَّ عَافِنِي مِنْ شَرِّ سَمْعِي وَبَصَرِي وَلِسَانِي وَقَلْبِي وَمِنْ شَرِّ مَنِيِّي " . يَعْنِي ذَكَرَهُ .