Sünen-i Nesâî 762

Yine Aişe (radıyallahü anha)’dan rivâyete göre, şöyle demiştir: Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem)’in bir hasırı vardı, gündüzleyin onu serer üzerinde namaz kılardı. Geceleyin ise; muhafaza altına alırdı. Müslümanlar, Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem)’in bu gece ibadetini öğrenince O’nunla birlikte gece ibadeti olan namaz kılmaya başladılar, aralarında da o namaz kıldığı hasır vardı. Bu yapılanı gören Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Gücünüzün yeteceği kadar işi (ibadeti) üzerinize alın yoksa sizler usanmadıkça, Allah usanmaz. Allah katında amellerin en hayırlısı az da olsa devamlı olandır.” Daha sonra, Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) orada namaz kılmayı terketti ve bir daha Allah ruhunu alıncaya kadar oraya dönmedi. Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) bir şey yapmaya başladığında ona devam ederdi. ( Buhârî , iman: 32; Müslim, Salat - ül Müsafirin : 30)