(14) Kitâb: Cuma Namazı

Câbir b. Semure (radıyallahü anh)’den rivâyete göre, şöyle demiştir: “Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem)’i, Cuma günü hutbe okurken gördüm, ayakta okuyordu. Sonra oturdu ve otururken hiç konuşmazdı sonra kalkıp ikinci hutbeyi okudu.” Kim, size Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) hutbesini oturarak yaptı derse yalan söylemiş olur. (İbn Mâce, İkametü’s Salat: 85; Müslim: Cuma: 10)

Câbir b. Semure (radıyallahü anh)’den rivâyete göre: “Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem) hutbesini ayakta yapar sonra oturur sonra kalkıp ayetler okur ve Allah’ı zikrederdi. Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem)’in hutbesi de namazı da orta uzunlukta idi.” (Tirmizî, Cuma: 363; İbn Mâce, İkametü’s Salat: 85)

Enes (radıyallahü anh)’ten rivâyete göre, şöyle demiştir: Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) minberden iner, birisi ona bir mesele sorarsa onunla konuşur, onun meselesini halledinceye kadar ayakta kalır sonra mihraba geçip namaz kıldırırdı. (İbn Mâce, İkametü’s Salat: 189; Tirmizî, Cuma: 373)

Abdurrahman b. ebi Leyla (radıyallahü anh)’den rivâyete göre, şöyle demiştir: Ömer şöyle demiştir: “Cuma namazı iki rekattir. Ramazan bayramı namazı iki rekattır. Kurban bayramı namazı iki rekattır, yolculukta namaz iki rekattır. Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem)’de hep böyle söyler ve böyle kılardı. Yolculukta namaz iki kılınınca eksik kılınmış sayılmaz.” (Müslim, Salatül Müsafirin: 1)

İbn Abbas (radıyallahü anh)’tan rivâyete göre, “Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) Cuma günü sabah namazında secde, insan (dehr) sûrelerini, Cuma namazında ise Cuma ve Münafıkûn sûrelerini okurdu.” (Ebû Davud, Salat: 218; İbn Mâce, İkametü’s Salat: 90)

Semure (radıyallahü anh)’den rivâyete göre, Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) Cuma namazında A’lâ va Ğaşiye sûrelerini okurdu.” (Ebû Davud, Salat: 218; İbn Mâce, İkametü’s Salat: 218; İbn Mâce, İkametü’s Salat: 90)

Dahhak b. Kays (radıyallahü anh), Numan b. Beşir’e; Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem)’in Cuma günü Cum’a sûresinden başka hangi sûreyi okuduğunu sordu da, O da: “Ğâşiye sûresini okurdu” diye cevap verdi. (İbn Mâce, İkametü’s Salat: 90; Ebû Davud, Salat: 218)

Yine Numan b. Beşir (radıyallahü anh)’den rivâyete göre, şöyle demiştir: Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem), Cuma günü A’lâ ve Ğaşiye sûrelerini okurdu. Bazen bayram günü Cumaya rastlardı da hem Cuma hem de bayram namazında aynı sûreleri okurdu. (İbn Mâce, İkametü’s Salat: 91; Ebû Davud, Salat: 218)

Ebu Hüreyre (radıyallahü anh)’den rivâyete göre, Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) şöyle buyurmuştur: “Cuma namazının bir rekatına yetişen tamamına yetişmiş sayılır.” (İbn Mâce, İkametü’s Salat: 92; Tirmizî, Cuma: 377)

Ebu Hüreyre (radıyallahü anh)’den rivâyete göre, şöyle demiştir: Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) şöyle buyurmuştur: “Sizden biriniz Cuma namazından sonra dört rekat daha namaz kılsın.” (İbn Mâce, İkametü’s Salat: 92; Dârimi, Salat: 207)

İbn Ömer (radıyallahü anh)’den rivâyete göre, Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem): “Cuma namazının farzından sonra iki rekat sünnet kılardı.” (İbn Mâce, İkametü’s Salat: 92; Ebû Davud, Salat: 244)

Sâlim (radıyallahü anh)’in babasından rivayete göre: “Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem), Cuma’dan sonra evinde iki rekat namaz kılardı.” (Dârimi, Salat: 207; Buhârî, Cuma: 38)

İbn Ömer (radıyallahü anh), Cuma namazından sonra kıldığı iki rekatı biraz uzunca kılar ve Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem)’in de böyle yaptığını söylerdi. (Buhârî, Cuma: 38; Tirmizî, Cuma: 376)

Bu hadisin Türkçe meali henüz hazırlanmadı; Arapça metni aşağıdadır.

Ebu Hüreyre (radıyallahü anh)’den rivâyete göre, Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Cuma günü içerisinde öyle bir saat vardır ki, o saatte Müslüman bir kulun Allah’tan istediği her şey kendisine verilir.” (Buhârî, Cuma: 36; Müslim, Cuma: 4)

Ebu Hüreyre (radıyallahü anh)’den rivâyete göre, şöyle demiştir: Ebul Kasım (radıyallahü anh) şöyle buyurmuştur: “Cuma günü içinde öğle bir saat vardır ki, Müslüman bir kul namazda o saat içinde Allah’tan ne isterse mutlaka kendisine verilir.” Biz de dedik ki “O zaman ne kadar kısa ve azdır.” ( Buhârî, Cuma: 36; Müslim, Cuma: 4)