SÜNNETİMİZSÜNNET VE HADİS KÜTÜPHANESİ
Sünen-i Nesâî › Kitâb 22 · Oruç › Bâb 4Konum

Sünen-i Nesâî 2111

Oruç
Sahih (el-Elbânî)
BÂB (4)
بَابُ: ذِكْرِ الِاخْتِلَافِ عَلَى الزُّهْرِيِّ فِيهِ

Küreyb (radıyallahü anh) anlatıyor: Ümmü-l Fadl kendisini Şam’da ki Muaviye’ye göndermişti. Ravi Küreyb diyor ki: Şam’a vardım, Ümmü-l fadl’ın istediklerini yerine getirdim. Ben, Şam’da iken Medine’de, Ramazan hil ali görülmüş, Ben ise Cuma gecesi hil ali görmüştüm. Ayın sonunda Medine’ye döndüm. Abdullah b. Abbas beni arayıp, “Hilal meselesinden bahsetti ve hil ali ne zaman gördünüz?” dedi. Bende: “Cuma gecesi gördük” dedim. O: “Cuma gecesi sende gördün mü?” diye sordu. Ben de: “Evet, halkta gördü ve oruca başladılar. Muaviye de oruca başladı” dedim. Abdullah b. Abbas: “Ama biz Cumartesi gecesi gördük, dolayısıyla otuz güne tamamlayıncaya kadar veya tekrar hil ali görünceye kadar oruç tutacağız” dedi. Bende: “Muaviye ve arkadaşlarının hil ali görmeleri yetmez mi?” dedim. O da: “Hayır, Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) bize böylece emretmişti” dedi. (Müslim, Sıyam: 5; Tirmizî, Savm: 9)

أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، - وَهُوَ ابْنُ أَبِي حَرْمَلَةَ - قَالَ أَخْبَرَنِي كُرَيْبٌ، أَنَّ أُمَّ الْفَضْلِ، بَعَثَتْهُ إِلَى مُعَاوِيَةَ بِالشَّامِ - قَالَ - فَقَدِمْتُ الشَّامَ فَقَضَيْتُ حَاجَتَهَا وَاسْتَهَلَّ عَلَىَّ هِلاَلُ رَمَضَانَ وَأَنَا بِالشَّامِ فَرَأَيْتُ الْهِلاَلَ لَيْلَةَ الْجُمُعَةِ ثُمَّ قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ فِي آخِرِ الشَّهْرِ فَسَأَلَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ ثُمَّ ذَكَرَ الْهِلاَلَ فَقَالَ مَتَى رَأَيْتُمْ فَقُلْتُ رَأَيْنَاهُ لَيْلَةَ الْجُمُعَةِ ‏.‏ قَالَ أَنْتَ رَأَيْتَهُ لَيْلَةَ الْجُمُعَةِ قُلْتُ نَعَمْ وَرَآهُ النَّاسُ فَصَامُوا وَصَامَ مُعَاوِيَةُ ‏.‏ قَالَ لَكِنْ رَأَيْنَاهُ لَيْلَةَ السَّبْتِ فَلاَ نَزَالُ نَصُومُ حَتَّى نُكْمِلَ ثَلاَثِينَ يَوْمًا أَوْ نَرَاهُ ‏.‏ فَقُلْتُ أَوَلاَ تَكْتَفِي بِرُؤْيَةِ مُعَاوِيَةَ وَأَصْحَابِهِ قَالَ لاَ هَكَذَا أَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏.‏
KAYNAK
Sünen-i Nesâî, Kitâb 22 (Oruç), Bâb 4, Hadis no. 2111
HADİSİN DERECESİ
Sahih(Ebû Gudde)
Sahih(el-Elbânî)
Sahih(Zübeyr Alî Zâî)
sunnetimiz.com/nesai:2111