Sünen-i Nesâî 2322

Aişe (radıyallahü anha)’dan rivâyete göre, şöyle demiştir: Bir gün Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) yanımıza geldi ve: “Yanınızda yiyecek bir şeyler var mı?” buyurdu. Ben de: “Hayır” dedim. Bunun üzerine Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem): “Öyleyse ben bugün oruçluyum” buyurdu. Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) ondan sonra başka bir gün bana tekrar uğradı, bana hays denilen bir yemek hediye edilmişti, ben de onun bir kısmını Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem)’e ayırmıştım çünkü Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) o yemeği severdi. Aişe şöyle diyor: “Ey Allah’ın Rasûlü! Bana hays yemeği hediye edilmişti ondan sana birazını saklamıştım” dedim. Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem): “Getir, çünkü ben oruçlu olarak sabahladım” buyurdu. O yemekten yedi ve şöyle buyurdu: “Nafile oruç tutan kimse malından bir şeyler çıkaran adam gibidir, dilerse dilediği kadar verir ve sevabını artırır dilerse vermez.” (Müslim, Sıyam: 32; Tirmizî, Savm: 35)