SÜNNETİMİZSÜNNET VE HADİS KÜTÜPHANESİ
Sünen-i Nesâî › Kitâb 22 · Oruç › Bâb 7Konum

Sünen-i Nesâî 2402

Oruç
Sahih (el-Elbânî)
BÂB (7)
بَابُ مَا يُكْرَهُ مِنَ الصِّيَامِ فِي السَّفَرِ

Ebu’l Melih (radıyallahü anh)’ten rivâyete göre, şöyle demiştir: Babam Zeyd ile beraber Abdullah b. Amr’ın yanına vardık, bize şöyle anlattı: Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem)’e benim tuttuğum oruç anlatılmış, bunun üzerine Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) yanıma geldi. Ona hurma lifinden doldurulmuş deriden bir minder serdim. Mindere oturmadı yere oturdu, minder ikimizin arasında kaldı. ”Her aydan üç gün oruç tutman yetmez mi?” diye sordu. Ben de: “Ey Allah’ın Rasûlü! biraz artır” dedim. “Her aydan beş gün tut” dedi. Ben yine artır deyince, “Her aydan yedi gün tut” buyurdu. Ben yine: “Artır” deyince, “Her aydan dokuz gün tut” buyurdu. Ben yine artırmasını isteyince, “On bir gün tutmamı emretti. Ben yine ısrar edince Davud (aleyhisselâm)’ın orucundan başka üstün oruç olamaz ki, O bir yılın yarısı kadardır, bir gün oruç tutup bir gün iftar ederdi.” (Buhârî, Savm: 57; Müslim, Sıyam: 35)

أَخْبَرَنَا زَكَرِيَّاءُ بْنُ يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ بَقِيَّةَ، قَالَ أَنْبَأَنَا خَالِدٌ، عَنْ خَالِدٍ، - وَهُوَ الْحَذَّاءُ - عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَبِي الْمَلِيحِ، قَالَ دَخَلْتُ مَعَ أَبِيكَ زَيْدٍ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو فَحَدَّثَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذُكِرَ لَهُ صَوْمِي فَدَخَلَ عَلَىَّ فَأَلْقَيْتُ لَهُ وِسَادَةَ أَدَمٍ رَبْعَةً حَشْوُهَا لِيفٌ فَجَلَسَ عَلَى الأَرْضِ وَصَارَتِ الْوِسَادَةُ فِيمَا بَيْنِي وَبَيْنَهُ قَالَ ‏"‏ أَمَا يَكْفِيكَ مِنْ كُلِّ شَهْرٍ ثَلاَثَةُ أَيَّامٍ ‏"‏ ‏.‏ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ خَمْسًا ‏"‏ ‏.‏ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ سَبْعًا ‏"‏ ‏.‏ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ تِسْعًا ‏"‏ ‏.‏ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ إِحْدَى عَشْرَةَ ‏"‏ ‏.‏ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ‏.‏ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ لاَ صَوْمَ فَوْقَ صَوْمِ دَاوُدَ شَطْرَ الدَّهْرِ صِيَامُ يَوْمٍ وَفِطْرُ يَوْمٍ ‏"‏ ‏.‏
KAYNAK
Sünen-i Nesâî, Kitâb 22 (Oruç), Bâb 7, Hadis no. 2402
HADİSİN DERECESİ
Sahih(Ebû Gudde)
Sahih(el-Elbânî)
Sahih (muttefekun aleyh)(Zübeyr Alî Zâî)
sunnetimiz.com/nesai:2402