Sünen-i Nesâî 3780

Ebu Musa el Eşari (radıyallahü anh) anlatıyor ve şöyle diyor: Eşarilerden bir gurupla Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem)’in yanına geldik kendisinden binek istiyorduk. Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem): “Vallahi sizi bir şeye bindiremem, sizi bindirebilecek bineğim yoktur” buyurdu. Allah’ın dilediği kadar bir süre yanında kaldık, kendisine develer getirildi. Bize üç deve verilmesini emretti. Oradan ayrılınca arkadaşlarımızdan biri Allah bu develeri bize bereketli kılmaz. Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem)’den binek istedik bize yok olup veremeyeceğine yemin etmişti dedi. Ebu Musa der ki: Bu söz üzerine Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem)’e geldik ve durumu kendisine anlattık. Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem): “Develeri size ben vermedim, Allah verdi. Allah’a yemin ederim ki bir şeye yemin eder de başkasını daha hayırlı görürsem yeminime keffaret verir hayırlı gördüğümü yaparım” buyurdu. (Müslim, Eyman: 3; İbn Mâce, Keffarât: 7)