SÜNNETİMİZSÜNNET VE HADİS KÜTÜPHANESİ
Sünen-i Nesâî › Kitâb 44 · Mâlî Muâmeleler › Bâb 4Konum
KİTÂBLAR (51)
  1. 1Tahâret324
  2. 2Sular23
  3. 3Hayız ve İstihâze49
  4. 4Gusül ve Teyemmüm53
  5. 5Namaz46
  6. 6Namaz Vakitleri132
  7. 7Ezan62
  8. 8Mescidler54
  9. 9Kıble35
  10. 10İmâmet99
  11. 11Namaza Başlama153
  12. 12Tatbîk (Ellerin Dizler Arasına Konulması)150
  13. 13Namazda Sehiv188
  14. 14Cuma Namazı66
  15. 15Yolculukta Namazı Kısaltma26
  16. 16Tutulma Namazı45
  17. 17Yağmur Duası (İstiskâ)25
  18. 18Korku Namazı27
  19. 19İki Bayram Namazı42
  20. 20Gece Namazı ve Gündüz Nâfileleri220
  21. 21Cenâzeler272
  22. 22Oruç345
  23. 23Zekât184
  24. 24Hac467
  25. 25Cihâd111
  26. 26Nikâh193
  27. 27Talâk174
  28. 28Atlar, Yarışlar ve Atıcılık33
  29. 29Vakıflar17
  30. 30Vasiyyetler61
  31. 31Hediyeler16
  32. 32Bağışlar18
  33. 33Rukbâ14
  34. 34Umre42
  35. 35Ziraat178
  36. 36Kadınlara İyi Muâmele27
  37. 37Kan Dökmenin Haramlığı167
  38. 38Fey' Malının Dağıtımı16
  39. 39Bîat63
  40. 40Akîka10
  41. 41Fera' ve Atîre41
  42. 42Av ve Kesim98
  43. 43Kurbanlar (Dahâyâ)88
  44. 44Mâlî Muâmeleler257
  45. 45Kasâme, Kısas ve Diyet164
  46. 46Hırsızın Elinin Kesilmesi115
  47. 47Îmân ve Alâmetleri55
  48. 48Süs ve Zînet339
  49. 49Kadıların Âdâbı49
  50. 50Allah'a Sığınma112
  51. 51İçecekler220
BÂBLAR — Mâlî Muâmeleler (5)
  1. 1بَابُ: الْحَثِّ عَلَى الْكَسْبِ
  2. 2بَابُ: اجْتِنَابِ الشُّبُهَاتِ فِي الْكَسْبِ
  3. 3بَابُ التِّجَارَةِ
  4. 4بَابُ: بَيْعِ الْعَرَايَا بِخَرْصِهَا تَمْرًا
  5. 5بَابُ بَيْعِ الْكَلْبِ

Sünen-i Nesâî 4647

Mâlî Muâmeleler
Zayıf (el-Elbânî)
BÂB (4)
بَابُ: بَيْعِ الْعَرَايَا بِخَرْصِهَا تَمْرًا

Umara b. Huzeyme (radıyallahü anh) sahabeden amcasından naklederek: Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem)’in bir bedeviden bir at aldığını söyledi. Bedevi sattığı atın parasını almak için peşinden gidiyordu. Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) hızlıca gidiyordu bedevi ise geriden takip ediyordu. Bazı kimseler ata müşteri oldular. Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem)’in onu satın aldığını bilmiyorlardı. Hatta bazısı daha fazla para verdi. Bunun üzerine Bedevî, Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem)’e seslenerek şöyle dedi: “Atı alacaksan al değilse onu başkasına satacağım.” Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem), onun bu sözünü duyunca şöyle dedi: “Onu senden satın almadım mı?” Bedevî: “Hayır vallahi onu sana satmadım” dedi. Bunun üzerine Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem): “Onu senden satın aldım” dedi. Bunun üzerine halk toplandı, bir Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem)’e bir de bedeviye baktılar ikisi de iddialarından dönmüyorlardı. Bedevî: “Bu atı Sana sattığıma dair şahidin varsa getir” dedi. Orada bulunan Huzeyme b. Sabit: “Onu sattığına dair ben şahidim” dedi. Bunun üzerine Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem), Huzeyme’ye dönerek şöyle buyurdu: “Nasıl şahitlik edersin?” Huzeyme: “Ey Allah'ın Rasûlü! Seni tasdik ettiğimden dolayı” dedi. Bundan sonra Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem), Huzeyme’nin şahitliğini iki kişi yerine kabul etti. (Tirmizî, Ahkam: 31; Ebû Davud, Akdıye: 20)

أَخْبَرَنَا الْهَيْثَمُ بْنُ مَرْوَانَ بْنِ الْهَيْثَمِ بْنِ عِمْرَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، - وَهُوَ ابْنُ حَمْزَةَ - عَنِ الزُّبَيْدِيِّ، أَنَّ الزُّهْرِيَّ، أَخْبَرَهُ عَنْ عُمَارَةَ بْنِ خُزَيْمَةَ، أَنَّ عَمَّهُ، حَدَّثَهُ - وَهُوَ، مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم - أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم ابْتَاعَ فَرَسًا مِنْ أَعْرَابِيٍّ وَاسْتَتْبَعَهُ لِيَقْبِضَ ثَمَنَ فَرَسِهِ فَأَسْرَعَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَأَبْطَأَ الأَعْرَابِيُّ وَطَفِقَ الرِّجَالُ يَتَعَرَّضُونَ لِلأَعْرَابِيِّ فَيَسُومُونَهُ بِالْفَرَسِ وَهُمْ لاَ يَشْعُرُونَ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم ابْتَاعَهُ حَتَّى زَادَ بَعْضُهُمْ فِي السَّوْمِ عَلَى مَا ابْتَاعَهُ بِهِ مِنْهُ فَنَادَى الأَعْرَابِيُّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ إِنْ كُنْتَ مُبْتَاعًا هَذَا الْفَرَسَ وَإِلاَّ بِعْتُهُ ‏.‏ فَقَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم حِينَ سَمِعَ نِدَاءَهُ فَقَالَ ‏"‏ أَلَيْسَ قَدِ ابْتَعْتُهُ مِنْكَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ لاَ وَاللَّهِ مَا بِعْتُكَهُ ‏.‏ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ قَدِ ابْتَعْتُهُ مِنْكَ ‏"‏ ‏.‏ فَطَفِقَ النَّاسُ يَلُوذُونَ بِالنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَبِالأَعْرَابِيِّ وَهُمَا يَتَرَاجَعَانِ وَطَفِقَ الأَعْرَابِيُّ يَقُولُ هَلُمَّ شَاهِدًا يَشْهَدُ أَنِّي قَدْ بِعْتُكَهُ ‏.‏ قَالَ خُزَيْمَةُ بْنُ ثَابِتٍ أَنَا أَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ بِعْتَهُ ‏.‏ قَالَ فَأَقْبَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَى خُزَيْمَةَ فَقَالَ ‏"‏ لِمَ تَشْهَدُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ بِتَصْدِيقِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ ‏.‏ قَالَ فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم شَهَادَةَ خُزَيْمَةَ شَهَادَةَ رَجُلَيْنِ ‏.‏
KAYNAK
Sünen-i Nesâî, Kitâb 44 (Mâlî Muâmeleler), Bâb 4, Hadis no. 4647
HADİSİN DERECESİ
Sahih(Ebû Gudde)
Zayıf(el-Elbânî)
Sahih (isnâdı)(Zübeyr Alî Zâî)
sunnetimiz.com/nesai:4647