(26) Kitâb: Nikâh

Ebu Hüreyre (radıyallahü anh)’den rivâyete göre, şöyle demiştir: Ensar’dan bir adam Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem)’e gelerek: Bir kadınla evlendim dedi. Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem)’de: “Ona dikkatlice baktın mı? Ensar’ın gözlerinde bir şeyler olabilir” buyurdu. (Müslim, Nikah: 12; İbn Mâce, Nikah: 9)

Ebu Hüreyre (radıyallahü anh)’den rivâyete göre, bir adam bir kadınla evlenmek istedi. Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem)’de: “Ona dikkatlice bak çünkü Ensar kadınlarının gözlerinde bir şeyler olabilir” buyurdu. (Müslim, Nikah: 12; İbn Mâce, Nikah: 9)

Bu hadisin Türkçe meali henüz hazırlanmadı; Arapça metni aşağıdadır.

Sabit el Bünani (radıyallahü anh) şöyle anlatmıştır. Enes b. M ali k (radıyallahü anh)’in yanındaydım, Enes b. M ali k’in kızı da oradaydı, şunları anlatmıştı: Bir gün Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem)’in huzuruna bir kadın gelerek, Kendisini Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem)’e arzedip; “Ey Allah’ın Rasûlü! beni kendine nikahlar mısın” dedi. (Buhârî, Nikah: 33; Müsned: 13333)

Enes (radıyallahü anh)’ten rivâyete göre, Bir kadın kendisini Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem)’e arz edip nikahlamasını istedi diye anlatınca Enes’in kızı güldü ve Bu kadın hayası ne kadar az bir kadınmış dedi. Bunun üzerine Enes: O senden daha hayırlıdır çünkü kendisini Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem)’e teklif etmiştir” dedi. (Buhârî, Nikah: 33; Müsned: 13333)

Enes (radıyallahü anh)’ten rivâyete göre, şöyle demiştir: Zeyneb’in iddeti dolunca Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem)’e: “Zeyd’e git, onu benim için iste” dedi. Zeyd diyor ki hemen gittim ve: “Ey Zeyneb! Müjde beni sana Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) gönderdi, seninle evlenmek istiyor” dedim. Zeyneb: “Bu konuda Rabbimden hayır talep etmeden hiç bir şey yapmam” dedi ve evinde namaz kılmakta olduğu yere gitti. Ve o zaman Ahzâb sûresi 37. ayeti nazil oldu. Böylece Zeyneb’in nikahı Allah tarafından kıyılmış oldu ve Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem) Zeyneb ile evlenmiş oldu. (Müslim, Nikah: 15; Müsned: 12553)

Enes b. M ali k (radıyallahü anh)’ten rivâyete göre, şöyle demiştir: Zeyneb binti Cahş Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem)’in diğer hanımlarına karşı iftihar ederek şöyle derdi: “Allah ayet indirerek beni Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem)’e nikahladı ve örtünme ayeti de böylelikle nazil olmuş oldu.” (Müslim, Nikah: 15; Müsned: 12553)

Câbir b. Abdullah (radıyallahü anh)’tan rivâyete göre, şöyle demiştir: Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) Kur’an’dan bir sûre öğretir gibi tüm işlerimizde bize istihare yapmayı öğretir ve şöyle buyururdu: “Biriniz önemli bir iş yapmak istediğinde nafile olarak iki rekat namaz kılsın ve şöyle dua etsin: “Allah’ım hakkımda hayırlısını bildiğin için ben de Senden hakkımda hayırlısı ne ise onu bana bildirmeni isterim. Senin güç ve kuvvetinle beni güçlendirmeni isterim. Ve her şeyi Senin büyük lütfundan isterim. Çünkü Senin her şeye gücün yeter. Benim ise hiçbir şeye gücüm yetmez. Sen her şeye gücü yetensin, benim ise hiçbir şeye gücüm yetmez. Sen her şeyi bilirsin. Ben ise bilemem. Akıl ve düşünmeyle bilinemeyecek her şeyi bilen sadece sensin. Ey Allah’ım şu yapacağım işin benim hakkımda, dinim, yaşantım ve işimin sonu hakkında hayırlı olduğunu biliyorsan –ki mutlaka bilmektesin- onu yapmayı bana kolay getir. Eğer bu iş benim hakkımda dinim, yaşantım ve işimin sonucu hakkında kötü olduğunu biliyorsan –ki mutlaka bilmektesin- onu benden uzaklaştır. Beni de ondan uzak kıl. Hayır nerede ise onu benim için takdir et ve beni ona razı et veya benim işlerimin acele olanını veya geleceğe ait olanını benim için takdir et diyerek; işi ne ise onu söyler.” (Tirmizî, Vitir: 349)

Bu hadisin Türkçe meali henüz hazırlanmadı; Arapça metni aşağıdadır.

Aişe (radıyallahü anh)’den rivâyete göre, Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem), Aişe ile altı yaşında iken nikahlandı, dokuz yaşında da gerdeğe girdi. (Buhârî, Nikah: 39; Müslim, Nikah: 10)

Aişe (radıyallahü anha)’dan rivâyete göre, şöyle demiştir: Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) beni yedi yaşımda nikahladı ve dokuz yaşımda da gerdeğe girdi. (Buhârî, Nikah: 39; Müslim, Nikah: 10)

Yine Aişe (radıyallahü anha)’dan rivâyete göre, şöyle demiştir: Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) dokuz yaşında benimle evlendi ve aynı yaşta O’nunla gerdeğe girdim. (Buhârî, Nikah: 39; Müslim, Nikah: 10)

Aişe (radıyallahü anha)’dan rivâyete göre, Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) kendisiyle dokuz yaşında evlenmişti. Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) vefat ettiğinde ise on sekiz yaşındaydı. (Buhârî, Nikah: 39; Müslim, Nikah: 10)

Ömer b. Hattab (radıyallahü anh)’tan rivâyete göre, şöyle demiştir: Kızım Hafsa, Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem)’in ashabından Huneys b. Huzafe es Sehmî’nin Medine’de vefatıyla ondan dul kalmıştı. Kızım dul kalınca Osman’a gittim, kızım Hafsa’yı ona teklif edip istersen kızımla seni evlendireyim dedim. Osman biraz düşünmeliyim dedi. Birkaç gece bekledim daha sonra Osman bana gelerek bugün için evlenmeyi düşünüyorum dedi. Daha sonra Ebu Bekir ile karşılaştım, ona da dilersen kızım Hafsa ile seni evlendirebilirim dedim. Ebu Bekir hiç sesini çıkarmadı. Osman’a gücendiğimden daha fazla Ebu Bekir’e gücendim. Birkaç gece daha bekledim sonra Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem), Hafsa’yı istedi, ben de O’na nikahladım. Sonra Ebu Bekir benimle karşılaşınca “Hafsa’yı bana teklif ettiğinde sana hiçbir cevap vermediğim için bana kızmışsındır” dedi. Ben de: “Evet” dedim. Bunun üzerine Ebu Bekir: “Aslında sana cevap vermeme engel olacak bir şeyim yoktu fakat Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem)’in Hafsa’dan bahsedip onu senden isteyeceğini biliyordum bu yüzden onun sırrını da ifşa etmek istemedim, eğer o almayacak olsaydı ben bu teklifi kabul ederdim” dedi. (Müsned: 70)

İbn Abbas (radıyallahü anh)’tan rivâyete göre, Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Dul kadın evlenme konusunda velisinden daha çok hak sahibidir. Bakire’nin evlenmesi için izninin alınması gerekir. Bakire’nin izin vermesi ise susmasıdır.” (Müslim, Nikah: 9; İbn Mâce, Nikah: 11)

İbn Abbas (radıyallahü anh)’tan rivâyete göre, Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Evlenme konusunda dul olan kimseler velilerinden daha çok hak sahibidirler. Bakire’nin ise izni alınır onun izni susmasıdır.” (Müslim, Nikah: 9; İbn Mâce, Nikah: 11)

İbn Abbas (radıyallahü anh)’tan rivâyete göre, Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) şöyle buyurmuştur: “Dul kadın evlilik işinde kendisi söz sahibidir. Bakire kızın ise izni alınır, onun izin vermesi susmasıdır.” (Müslim, Nikah: 9; İbn Mâce, Nikah: 11)

İbn Abbas (radıyallahü anh)’tan rivâyete göre, Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem) şöyle buyurmuştur: “Dul kadının evlenmesinde velisi söz sahibi değildir, bakire kızın izni alınır onun izni sükut etmesidir.” (Müslim, Nikah: 9; İbn Mâce, Nikah: 11)

İbn Abbas (radıyallahü anh)’tan rivâyete göre, Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Dul kadın evlenme konusunda kendisi söz sahibidir. Bakire kızdan da babası izin almalıdır onun izni susmasıdır.” (Müslim, Nikah: 9; İbn Mâce, Nikah: 11)

Ebu Hüreyre (radıyallahü anh)’den rivâyete göre, Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Dul kadın kendi arzusu olmadan nikahlanamaz. Bakire olan kızdan da izin alınmalıdır.” Bunun üzerine orada bulunanlar: “Bakire’nin izni nasıl olur?” diye sordular. Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem)’de: “Onun izni susmasıdır” buyurdu. (Müslim, Nikah: 9; İbn Mâce, Nikah: 11)

Aişe (radıyallahü anha)’dan rivâyete göre, Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Evlenme konusunda bakirelerden görüşlerini alınız.” Bunun üzerine şöyle denildi: “Bakire kız utanır ve susar nasıl izin alınacak?” Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem): “Onun izni susmasıdır” buyurdu. (İbn Mâce, Nikah: 11; Müslim, Nikah: 10)

Ebu Hüreyre (radıyallahü anh)’den rivâyete göre, Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Dul kadın kendi fikri sorulmadan nikahlanamaz. Bakire’nin de izni alınmalıdır.” “Ey Allah’ın Rasûlü! onun izni nasıldır?” dediler. “Onun izni susmasıdır” buyurdu. (İbn Mâce, Nikah: 11; Müslim, Nikah: 10)

Hansa binti Hızam (radıyallahü anha)’dan rivâyete göre, kendisi dul idi, babası kendisinden izin almadan onu nikahlamıştı da; O da Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem)’e gelerek şikayette bulundu. Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) bu nikahı iptal etti. (İbn Mâce, Nikah: 11; Müslim, Nikah: 10)

Aişe (radıyallahü anha)’dan rivâyete göre, şöyle demiştir: Bir genç kız Aişe’nin yanına gelerek: “Babam beni sadece itibar kazanmak için kardeşinin oğluyla nikahladı. Halbuki ben istemiyordum” dedi. Aişe: “Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem) gelinceye kadar otur bakalım” dedi. Nihayet Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) geldi, durumu haber verdim. Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) kızın babasına haber vererek onu çağırttı ve kızının fikrini alıp almadığını sordu. Bunun üzerine kız: “Ey Allah’ın Rasûlü! babamın yaptığı işe karşı değilim fakat evlenme işinde kadınların da söz hakkı var mı? onu öğrenmek istemiştim” dedi. (Müsned: 23892)

Ebu Hüreyre (radıyallahü anh)’den rivâyete göre, Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Kız evlendirilirken fikri sorulur eğer susarsa izin vermiş kabul edilir. Eğer istemez ise evlendirmek caiz olmaz.” (Ebû Davud, Nikah: 26; İbn Mâce, Nikah: 14)

İbn Abbas (radıyallahü anh)’tan rivâyete göre, şöyle demiştir: Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) ihramlı iken Meymune bintil Haris ile evlenmişti. (İbn Mâce, Nikah: 45; Müslim, Nikah: 5)

İbn Abbas (radıyallahü anh)’ın bildirdiğine göre, şöyle demiştir: Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem), Meymune ile ihramlı olduğu halde evlenmişti. (İbn Mâce, Nikah: 45; Müslim, Nikah: 5)

İbn Abbas (radıyallahü anh)’tan rivâyete göre, Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem) Meymune’yi kendisine ihramlı iken nikahlamıştı. Meymune, veli olarak Abbas’ı seçmiş ve o da onun adına onu Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem)’e nikahlamıştı. (İbn Mâce, Nikah: 45; Müslim, Nikah: 5)

İbn Abbas (radıyallahü anh)’tan rivâyete göre, şöyle demiştir: Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) ihramlı iken Meymune bintil Haris ile evlenmişti. (İbn Mâce, Nikah: 45; Müslim, Nikah: 5)

Osman b. Affan (radıyallahü anh)’dan rivâyete göre, Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) şöyle buyurmuştur: “İhramlı kimse kendisine kadın nikahlayamaz, başkasını da nikahlayıp evlendiremez. Bir kadına da dünürcü olamaz.” (İbn Mâce, Nikah: 45; Müslim, Nikah: 5)

Yine Osman b. Affan (radıyallahü anh)’dan rivâyete göre, Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “İhramlı kimse ne kendisi evlenebilir ne bir başkasını evlendirebilir ne de dünürcü olabilir.” (İbn Mâce, Nikah: 45; Müslim, Nikah: 5)

Bu hadisin Türkçe meali henüz hazırlanmadı; Arapça metni aşağıdadır.

İbn Abbas (radıyallahü anh)’tan rivâyete göre, adamın biri Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem) ile bir şeyler konuşmuştu. Onun üzerine Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Şüphesiz tüm eksiksiz övgüler Allah’a mahsustur. Daima ona hamd eder, yardımı da ondan bekleriz. Allah, kimi hidayete erdirirse onu kimse saptıramaz. Kimi de saptırırsa onu da kimse hidayete erdiremez. Ben şahadet ederim ki Allah’tan başka gerçek ilâh yoktur, tek olarak o vardır ve yine şahadet ederim ki Muhammed onun kulu ve elçisidir. Bundan sonra…” (gereken dua ve ayet ne gerekiyorsa onlar okunmalıdır.) (Dârimi, Nikah: 20; İbn Mâce, Nikah: 19)

Adiy b. Hatim (radıyallahü anh)’den rivâyete göre, şöyle demiştir: Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem)’in yanında iki kişi Allah’ı şahit tutarak konuştular birisi: Kim Allah’a ve Rasûlüne itaat ederse kamil bir mü’mindir. Kim de onlara isyan ederse z ali m ve azgın biri olmuştur dedi. Bunun üzerine Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) ona: “Ne kötü bir hatibsin” buyurdu. (Ebû Davud, Edeb: 85; Müsned: 17536)

Bu hadisin Türkçe meali henüz hazırlanmadı; Arapça metni aşağıdadır.

Ukbe b. Âmir (radıyallahü anh)’den rivâyete göre, Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Yerine getirilmesi gereken şartların en mühimi nikah esnasında kabul edilen şartlardır.” (Tirmizî, Nikah: 32; Dârimi, Nikah: 21)

Ukbe b. Âmir (radıyallahü anh)’den rivâyete göre, Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Yerine getirilmesi gereken şartların en mühimi nikah esnasında kabul edilen şartlardır.” (Tirmizî, Nikah: 32; Dârimi, Nikah: 21)

Bu hadisin Türkçe meali henüz hazırlanmadı; Arapça metni aşağıdadır.

Bu hadisin Türkçe meali henüz hazırlanmadı; Arapça metni aşağıdadır.

Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem)’in hanımlarından Ümmü Habibe (radıyallahü anha) şöyle demiştir: “Ey Allah’ın Rasûlü! kız kardeşimi de nikahlayınız.” Bunun üzerine Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Bunu sen gerçekten istiyor musun?” diye sordu. O da: “Evet, zaten Sana olan hanımlık görevimde ortaktan h ali değilim ki böyle hayırlı bir işte kız kardeşimin de bana ortak olmasını isterim” dedi. Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem): “O bana helâl olmaz” buyurdu. Ümmü Habibe: “Ey Allah’ın Rasûlü! Vallahi biz, Senin Ebu Seleme’nin kızı Dürre ile evleneceğini konuşup duruyoruz” dedi. Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem): “Ümmü Seleme’nin kızı ha!” Ümmü Habibe: “Evet” dedi. Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem): “Vallahi o benim himayemde büyüyen üvey kızım olmasaydı belki helâl olurdu ama o benim süt kardeşimin kızıdır. Çünkü beni ve Ebu Selemeyi Süveybe emzirmiştir. Bundan böyle sakın bir daha bana kız kardeşlerinizi ve kızlarınızı teklif etmeyiniz” buyurdu. (Müslim, Rada: 4; İbn Mâce, Nikah: 34)

Ümmü Habibe (radıyallahü anha) Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem)’e şöyle demiştir: “Biz kendi aramızda Senin Ebu Seleme’nin kızı Dürre ile evleneceğini konuşuyoruz ne dersin?” Bunun üzerine Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem): “Ümmü Seleme’nin kızı ha! Ben annesi Ümmü Seleme’yi nikahlamamış olsam belki olabilirdi ama yine de olmaz çünkü onun babası benim süt kardeşimdir.” (Müslim, Rada: 4; İbn Mâce, Nikah: 34)

Ümmü Habibe (radıyallahü anha)’dan rivâyete göre, şöyle demiştir: “Ey Allah’ın Rasûlü! kız kardeşim hakkında ne dersin?” Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem): “Hangi konuda ne yapmam lazım” buyurdu. Ümmü Habibe: “Onunla evlen” dedi. Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem): “Bu senin için hoş olur mu?” diye sordu. Ümmü Habibe: “Evet, zaten Sana hanımlıkta başka ortaklarım da var. Bu hayırlı işte kardeşimin bana ortak olmasını isterim” dedi. Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem): “O bana helâl değildir” buyurdu. Ümmü Habibe ise: “Bana ulaştığına göre Ümmü Seleme’nin kızı Dürre’ye t ali p olduğunu duydum” dedi. Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem)’de: “Ebu Seleme’nin kızı mı?” diye sordu. Ümmü Habibe de: “Evet” cevabını verdi. Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem)’de: “Vallahi o benim üvey kızımdır bu yüzden helâl olmaz, bu yönden helâl olsa bile süt kardeşimin kızı olduğu için yine helâl olmaz. Bu yüzden bana kızlarınızı ve kız kardeşlerinizi teklif etmeyiniz” buyurdu. (Müslim, Rada: 4; İbn Mâce, Nikah: 31)

Ebu Hüreyre (radıyallahü anh)’den rivâyete göre, Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Bir kadın halasının ve teyzesinin üzerine nikahlanamaz.” (İbn Mâce, Nikah: 31; Tirmizî, Nikah: 31)

Ebu Hüreyre (radıyallahü anh)’den rivâyete göre, Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) bir kadını kendi halası ve teyzesi üzerine nikahlamayı yasakladı. (İbn Mâce, Nikah: 31; Tirmizî, Nikah: 31)

Ebu Hüreyre (radıyallahü anh)’den rivâyete göre, Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) bir kadını kendi halası ve teyzesi üzerine nikahlamayı yasakladı. (İbn Mâce, Nikah: 31; Tirmizî, Nikah: 31)

Ebu Hüreyre (radıyallahü anh)’den rivâyete göre, Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) şu dört kadının birbiri üzerine nikahlanmasını yasak etti: “Bir kadınla halasını yine bir kadınla teyzesini…” (İbn Mâce, Nikah: 31; Tirmizî, Nikah: 31)

Ebu Hüreyre (radıyallahü anh)’den rivâyete göre, Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) bir kadının kendi halası ve teyzesi üzerine nikahlamayı yasakladı. (İbn Mâce, Nikah: 31; Tirmizî, Nikah: 31)

Ebu Hüreyre (radıyallahü anh)’den rivâyete göre, Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) bir kadını kendi halası ve teyzesi üzerine nikahlamayı yasakladı. (İbn Mâce, Nikah: 31; Tirmizî, Nikah: 31)

Ebu Hüreyre (radıyallahü anh)’den rivâyete göre, Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Bir kadın halasının ve teyzesinin üzerine nikahlanamaz.” (İbn Mâce, Nikah: 31; Tirmizî, Nikah: 31)

Ebu Hüreyre (radıyallahü anh)’den rivâyete göre, Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Bir kadın halasının ve teyzesinin üzerine nikahlanamaz.” (İbn Mâce, Nikah: 31; Tirmizî, Nikah: 31)