SÜNNETİMİZSÜNNET VE HADİS KÜTÜPHANESİ
Sünen-i Nesâî › Kitâb 26 · Nikâh › Bâb 10Konum
KİTÂBLAR (51)
  1. 1Tahâret324
  2. 2Sular23
  3. 3Hayız ve İstihâze49
  4. 4Gusül ve Teyemmüm53
  5. 5Namaz46
  6. 6Namaz Vakitleri132
  7. 7Ezan62
  8. 8Mescidler54
  9. 9Kıble35
  10. 10İmâmet99
  11. 11Namaza Başlama153
  12. 12Tatbîk (Ellerin Dizler Arasına Konulması)150
  13. 13Namazda Sehiv188
  14. 14Cuma Namazı66
  15. 15Yolculukta Namazı Kısaltma26
  16. 16Tutulma Namazı45
  17. 17Yağmur Duası (İstiskâ)25
  18. 18Korku Namazı27
  19. 19İki Bayram Namazı42
  20. 20Gece Namazı ve Gündüz Nâfileleri220
  21. 21Cenâzeler272
  22. 22Oruç345
  23. 23Zekât184
  24. 24Hac467
  25. 25Cihâd111
  26. 26Nikâh193
  27. 27Talâk174
  28. 28Atlar, Yarışlar ve Atıcılık33
  29. 29Vakıflar17
  30. 30Vasiyyetler61
  31. 31Hediyeler16
  32. 32Bağışlar18
  33. 33Rukbâ14
  34. 34Umre42
  35. 35Ziraat178
  36. 36Kadınlara İyi Muâmele27
  37. 37Kan Dökmenin Haramlığı167
  38. 38Fey' Malının Dağıtımı16
  39. 39Bîat63
  40. 40Akîka10
  41. 41Fera' ve Atîre41
  42. 42Av ve Kesim98
  43. 43Kurbanlar (Dahâyâ)88
  44. 44Mâlî Muâmeleler257
  45. 45Kasâme, Kısas ve Diyet164
  46. 46Hırsızın Elinin Kesilmesi115
  47. 47Îmân ve Alâmetleri55
  48. 48Süs ve Zînet339
  49. 49Kadıların Âdâbı49
  50. 50Allah'a Sığınma112
  51. 51İçecekler220
BÂBLAR — Nikâh (12)
  1. 1بَابُ النَّهْيِ عَنِ التَّبَتُّلِ
  2. 2بَابُ مَعُونَةِ اللهِ النَّاكِحَ الَّذِي يُرِيدُ الْعَفَافَ
  3. 3بَابُ كَرَاهِيَةِ تَزْوِيجِ الزُّنَاةِ
  4. 4بَابُ: إِذَا اسْتَشَارَتِ الْمَرْأَةُ رَجُلًا فِيمَنْ يَخْطُبُهَا هَلْ يُخْبِرُهَا بِمَا يَعْلَمُ
  5. 5بَابُ: عَرْضِ الرَّجُلِ ابْنَتَهُ عَلَى مَنْ يَرْضَى
  6. 6بَابُ: الْكَلَامِ الَّذِي يَنْعَقِدُ بِهِ النِّكَاحُ
  7. 7بَابُ: رَضَاعِ الْكَبِيرِ
  8. 8بَابُ: الْعَزْلِ
  9. 9بَابُ: الشِّغَارِ
  10. 10بَابُ: التَّزْوِيجِ عَلَى سُوَرٍ مِنَ الْقُرْآنِ
  11. 11بَابُ: هِبَةِ الْمَرْأَةِ نَفْسَهَا لِرَجُلٍ بِغَيْرِ صَدَاقٍ
  12. 12بَابُ: إِحْلَالِ الْفَرْجِ

Sünen-i Nesâî 3354

Nikâh
Sahih (el-Elbânî)
BÂB (10)
بَابُ: التَّزْوِيجِ عَلَى سُوَرٍ مِنَ الْقُرْآنِ

İbrahim ve Alkame b. Esved (radıyallahü anhümâ)’dan rivâyete göre, şöyle demişlerdir: Abdullah b. Mes’ud’a; hiçbir mehir kararlaştırmadan bir kadınla evlenen fakat gerdeğe girmeden ölen bir adam hakkında fetva sordular. Abdullah dedi ki: “Sorun bakalım o kadına onda evlilik (hamilelik) belirtisi var mı?” dedi. Onlar da: “Ey Ebu Abdurrahman, onda böyle bir belirti göremedik” dediler. Bunun üzerine Abdullah: Kendi görüşümü söylüyorum doğruysa bu Allah’tandır. O kadına benzeri kadınların aldıkları mehir kadar mehir vardır az da olmaz çokta olmaz, kocasından miras alır ve iddet beklemesi de gerekir. O zaman Eşca kabilesinden bir adam kalkıp şöyle dedi: Buna benzer bir olayda Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) aynı hükmü vermişti şöyle ki: Berva binti Vaşık adında bir kadın bir adamla evlenmiş gerdeğe girmeden de adam ölmüştü. Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) o kadın hakkında benzeri kadınların aldıkları mehir kadar mehir almasına ve iddet süresini beklemesini emretmişti. Bunun üzerine Abdullah ellerini kaldırıp tekbir getirdi. (İbn Mâce, Nikah: 54; Ebû Davud, Nikah: 32)

أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ زَائِدَةَ بْنِ قُدَامَةَ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، وَالأَسْوَدِ، قَالاَ أُتِيَ عَبْدُ اللَّهِ فِي رَجُلٍ تَزَوَّجَ امْرَأَةً وَلَمْ يَفْرِضْ لَهَا فَتُوُفِّيَ قَبْلَ أَنْ يَدْخُلَ بِهَا فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ سَلُوا هَلْ تَجِدُونَ فِيهَا أَثَرًا قَالُوا يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ مَا نَجِدُ فِيهَا يَعْنِي أَثَرًا ‏.‏ قَالَ أَقُولُ بِرَأْيِي فَإِنْ كَانَ صَوَابًا فَمِنَ اللَّهِ لَهَا كَمَهْرِ نِسَائِهَا لاَ وَكْسَ وَلاَ شَطَطَ وَلَهَا الْمِيرَاثُ وَعَلَيْهَا الْعِدَّةُ فَقَامَ رَجُلٌ مِنْ أَشْجَعَ فَقَالَ فِي مِثْلِ هَذَا قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِينَا فِي امْرَأَةٍ يُقَالُ لَهَا بِرْوَعُ بِنْتُ وَاشِقٍ تَزَوَّجَتْ رَجُلاً فَمَاتَ قَبْلَ أَنْ يَدْخُلَ بِهَا فَقَضَى لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِمِثْلِ صَدَاقِ نِسَائِهَا وَلَهَا الْمِيرَاثُ وَعَلَيْهَا الْعِدَّةُ ‏.‏ فَرَفَعَ عَبْدُ اللَّهِ يَدَيْهِ وَكَبَّرَ ‏.‏ قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ لاَ أَعْلَمُ أَحَدًا قَالَ فِي هَذَا الْحَدِيثِ الأَسْوَدُ غَيْرُ زَائِدَةَ ‏.‏
KAYNAK
Sünen-i Nesâî, Kitâb 26 (Nikâh), Bâb 10, Hadis no. 3354
HADİSİN DERECESİ
Sahih(Ebû Gudde)
Sahih(el-Elbânî)
Sahih(Zübeyr Alî Zâî)
sunnetimiz.com/nesai:3354